Γιώργος Καλόφωνος:«Το «Νέο Επιμελητήριο» αντί να λειτουργεί με όρους πολιτικής και ηθικής, ποινικοποιεί την πολιτική του υπόσταση»

·         «Εκβιάζουν ωμά και ευθέως όσους ψήφισαν την απευθείας μίσθωση, διότι δεν έπραξαν τίποτε άλλο από το να προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον. Ποινικοποιούν την ψήφο τους και τους απειλούν. Είναι κάτι πρωτοφανές»

·         Το «Νέο Επιμελητήριο» δεν αίρεται στο ύψος του θεσμικού του ρόλου. Ο θεσμικός ρόλος είναι απολύτως καίριος και κρίσιμος, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση στο Επιμελητήριο Ζακύνθου, και αντί να λειτουργεί με όρους πολιτικής και ηθικής, ποινικοποιεί την πολιτική του υπόσταση.

·         «Ο συγκεκριμένος συνδυασμός, να παρουσιάζεται βασιλικότερος του βασιλέως ...»

Ο Γιώργος Καλόφωνος  [Δικηγόρος]  φιλοξενούμενος στο IonianRadio.gr μιλά στην   εκπομπή ΕΚΤΕΝΩΣ , με το δημοσιογράφο Δημήτρη Τετράδη  και απαντά   στην Συνέντευξη Τύπου της Επιμελητηριακής Παράταξης «Νέο Επιμελητήριο» με Επικεφαλής τον Μαρίνο Στουφή και με την συμμετοχή της Δικηγόρου Μαρίας Λιβέρη
Ο κ. Γιώργος Καλόφωνος ,υπεραμύνεται της απόφασης της διοίκησης του Επιμελητηρίου για απευθείας μίσθωση νέου κτιρίου, επικαλούμενος κατεπείγουσες συνθήκες έξωσης και την προστασία του δημόσιου συμφέροντος. Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική στην αντιπολίτευση [«Νέο Επιμελητήριο»] για την προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής και την εσφαλμένη επίκληση εγγράφων του Υπουργείου ως «δικαστικών αποφάσεων».

Παράλληλα, εξηγεί το ιστορικό των δικαστικών προσφυγών στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κατηγορεί την παράταξη «Νέο Επιμελητήριο» για πολιτική σκοπιμότητα και έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων.

·         Η απευθείας μίσθωση κρίθηκε απαραίτητη λόγω απειλής έξωσης εντός 15 ημερών από το προηγούμενο κτίριο.

·         Η διαδικασία βασίστηκε στο άρθρο 27 του Π.Δ. 363/79, το οποίο επιτρέπει απευθείας μίσθωση σε επείγουσες περιπτώσεις χωρίς προληπτική έγκριση Υπουργείου.

·         Η μεταστέγαση διασφάλισε το πολύτιμο αρχείο, τις υποδομές και την εύρυθμη λειτουργία του φορέα προς όφελος του επιχειρηματικού κόσμου.

·         Ο κ. Καλόφωνος, υποστηρίζει ότι μόνο τα αρμόδια δικαστήρια (ΣτΕ) και όχι το Υπουργείο έχουν τη δικαιοδοσία να κρίνουν τη νομιμότητα των διοικητικών πράξεων.

·         Καταγγέλλεται η στάση της αντιπολίτευσης για χρήση νομικών απειλών και εκφοβισμό των μελών που υπερψήφισαν τη μίσθωση.

·         Επισημαίνεται η αντίφαση της αντιπολίτευσης, η οποία στο παρελθόν είχε προσφύγει στο ΣτΕ αναγνωρίζοντας την αρμοδιότητά του, ενώ τώρα επικαλείται το Υπουργείο.

·         Το νέο κτίριο χαρακτηρίζεται ως εμβληματικό, οικονομικότερο και πλήρως προσβάσιμο σε ΑμεΑ.

·         Το Υπουργείο έχει αρμοδιότητα μόνο για έλεγχο νομιμότητας και όχι για έλεγχο ουσίας των αποφάσεων της διοίκησης.

·         Διαψεύδονται οι ισχυρισμοί περί δέσμευσης οικονομικών κωδικών ή λογαριασμών του Επιμελητηρίου.

·         Η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης έξωσης ασκήθηκε απολύτως εμπρόθεσμα από τον νομικό σύμβουλο.

·         Εκφράζεται πλήρης εμπιστοσύνη στο Συμβούλιο της Επικρατείας ως το μόνο αρμόδιο όργανο για την τελική δικαστική κρίση.

·         Ο συνδυασμός «Νέο Επιμελητήριο» κατηγορείται ότι επέλεξε την οδό των καταγγελιών στο Υπουργείο αντί της αίτησης ακύρωσης στη δικαιοσύνη.

·         Απορρίπτονται ως αβάσιμες οι καταγγελίες για απόπειρα ενοικίασης εγκαταλελειμμένου κτιρίου με υπέρογκο κόστος.

·         Η απευθείας μίσθωση του νέου κτιρίου θεωρείται νόμιμη και αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών και την πρόσβαση ΑΜΕΑ.

·         Ο κ. Γιώργος Καλόφωνος, προεξοφλεί τη δικαίωση της διοίκησης από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) σχετικά με τις διαδικασίες μίσθωσης.

·         Η διοίκηση Μαλαφούρη εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε τομές, ακόμη και αν έρχεται σε ρήξη με την εποπτεύουσα αρχή.

 Συγκεκριμένα,
«Προτού έρθω στον σχολιασμό της συγκεκριμένης περιβόητης συνεντεύξεως τύπου παύλα υποστηρίξεως της κατηγορίας ενώπιον ποινικών δικαστηρίων —γιατί κάτι τέτοιο ομοίαζε η συγκεκριμένη συνέντευξη τύπου— θα ήθελα να κάνω μια ταχεία υπενθύμηση, σε σχέση με το πώς οδηγηθήκαμε στη διαδικασία απευθείας μισθώσεως.

Τον Οκτώβριο προς Νοέμβριο του παρελθόντος έτους η διοίκηση του Επιμελητηρίου Ζακύνθου απεφάσισε να προβεί σε έναν μειοδοτικό διαγωνισμό προκειμένου να επιλεγεί το κτίριο στο οποίο θα εγκαθίστατο πλέον η υπηρεσία. Στο διαγωνισμό αυτό, πρέπει να τονίσω, όταν διεξήχθη το Διοικητικό Συμβούλιο προκειμένου να ψηφιστούν οι όροι του διαγωνισμού αυτού, ο συνδυασμός «Νέο Επιμελητήριο» ήρθε και καταψήφισε συλλήβδην και εν συνόλω την πρόταση διεξαγωγής δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού με την πρόφαση ότι δεν συμφωνεί με τους όρους.

Όταν όμως κάποια εκ των μελών του έκαναν κάποιες προτάσεις σε σχέση με το τι πρέπει να αλλάξει στους όρους του διαγωνισμού, τότε ο επικεφαλής και κάποιοι άλλοι του συγκεκριμένου συνδυασμού αυτό που έπραξαν είναι να μην υπερψηφίσουν τις προτάσεις μεταβολής των όρων του διαγωνισμού των ιδίων των συμβούλων τους, αλλά να καταψηφίσουν εν συνόλω τη διεξαγωγή μειοδοτικού διαγωνισμού. Εν πάση περιπτώσει, όταν υπερψηφίστηκε η διεξαγωγή μειοδοτικού διαγωνισμού με συγκεκριμένους όρους, απεστάλησαν οι όροι αρμοδίως στο οικείο Υπουργείο προκειμένου το Υπουργείο Ανάπτυξης να εγκρίνει τους συγκεκριμένους όρους.

Παρήλθαν 25 μέρες και πλέον όπου δεν είχαμε την έγκριση των όρων, στο διάστημα δε αυτό, μέχρι την έκδοση αποφάσεως του Υπουργείου σε σχέση με την έγκριση των όρων του διαγωνισμού, δυστυχώς επεδόθη στο Επιμελητήριο Ζακύνθου μια εξώδικος από πλευράς του ιδιοκτήτη του κτιρίου στο οποίο στεγαζόταν τότε το Επιμελητήριο Ζακύνθου, με την οποία γνωστοποιείται η πρόθεση του ιδιοκτήτη να προβεί σε έξωση το αργότερο εντός των επομένων 15 ημερών. Έτσι λοιπόν απεφασίσθη, απολύτως ορθώς και νομίμως, ότι δεν υφίστατο στο 15ήμερο ο χρόνος διεξαγωγής μειοδοτικού διαγωνισμού, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι η διεξαγωγή ενός τέτοιου διαγωνισμού απαιτεί χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Επελέγη λοιπόν ορθώς εκ μέρους του Επιμελητηρίου Ζακύνθου να γίνει χρήση της διατάξεως του άρθρου 27 του Προεδρικού Διατάγματος 363 του '79, το οποίο αναφέρει ότι σε έκτακτες και επείγουσες περιπτώσεις το έκαστο Επιμελητήριο δύναται με απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής να προβαίνει σε απευθείας μίσθωση. Προφανώς υφίστατο κατεπείγουσα περίπτωση.

Δουλεύοντας πυρετωδώς εν μέσω εορτών, κατάφερε να υλοποιήσει μέσα σε πάρα πολύ λίγες μέρες την απόφαση της απευθείας μισθώσεως με τη μετεγκατάσταση του Επιμελητηρίου Ζακύνθου σε ένα εμβληματικό κτίριο στην καρδιά της πόλεως, στο ιστορικό κέντρο της πόλεως της Ζακύνθου, σε ένα κτίριο με μίσθωμα υποδεέστερο της αγοραίας αξίας, της τρέχουσας αγοραίας αξίας των μισθωμάτων παρεμφερών ακινήτων. Και με τον τρόπο αυτό—και θέλω να το τονίσω— κατάφερε η συμπολίτευση του Επιμελητηρίου Ζακύνθου, η Διοικούσα Επιτροπή και η Πρόεδρος του Επιμελητηρίου να λύσουν ένα ζήτημα το οποίο είχε κακοφορμήσει.

Ήταν ένα πραγματικά ακανθώδες και δυσεπίλυτο ζήτημα το οποίο ταλαιπωρούσε τις προηγούμενες διοικήσεις του Επιμελητηρίου και καμία διοίκηση πριν από την τρέχουσα διοίκηση δεν μπόρεσε να δώσει λύση. Και με τη λύση αυτή κατάφερε η Διοικούσα Επιτροπή και η Πρόεδρος του Επιμελητηρίου να προασπίσουν ξεκάθαρα το δημόσιο συμφέρον, για τον λόγο ότι διασφαλίστηκε το αρχείο του Επιμελητηρίου, ένα πολυτιμότατο αρχείο το οποίο πήρε μέρες πραγματικά προκειμένου να μπορέσουν οι άνθρωποι να το μετακομίσουν από το ένα κτίριο στο άλλο.

Πέραν του αρχείου, του πολύτιμου αρχείου, διασφαλίστηκαν οι υλικοτεχνικές υποδομές μεγάλης αξίας του Επιμελητηρίου και ταυτόχρονα διασφαλίστηκε η εύρυθμη λειτουργία του Επιμελητηρίου, ώστε να μην βρεθούν οι υπάλληλοι στον δρόμο αλλά και ο επιχειρηματικός κόσμος να έχει κάθε μέρα έναν φορέα αναφοράς. Άρα λοιπόν προασπίστηκε το δημόσιο συμφέρον σε μια απολύτως νόμιμη διαδικασία»

 «Ορθώς το Επιμελητήριο πήγε σε ένα κτίριο φανταστικό, για το οποίο υπήρξε μέχρι και ευχαριστήρια επιστολή εκ μέρους του συλλόγου ΑμεΑ, διότι είναι ίσως η μόνη δημόσια υπηρεσία η οποία σέβεται ακόμη και τις περιπτώσεις των ΑμεΑ που μπορούν να έχουν ευχερή πρόσβαση στο νέο Επιμελητήριο Ζακύνθου. Και όταν λέω «νέο Επιμελητήριο Ζακύνθου», εννοώ το νέο κτίριο του Επιμελητηρίου Ζακύνθου υπό τη διοίκηση της Μαλαφούρη από 1η/1 του 2025, δεν αναφέρομαι στον συνδυασμό «Νέο Επιμελητήριο».

·         «Τώρα, αναφορικά με τη συγκεκριμένη συνέντευξη τύπου του συνδυασμού «Νέο Επιμελητήριο». Παρακολούθησα τη συγκεκριμένη συνέντευξη και οφείλω να σας πω, εξεπλάγην. Εξεπλάγην διότι είδα τον επικεφαλής και τη νομική σύμβουλο του συνδυασμού «Νέο Επιμελητήριο» να θριαμβολογούν επειδή φέρεται το Υπουργείο να δικαίωσε τις θέσεις τους.

Προφανώς από πλευράς του «Νέου Επιμελητηρίου» συγχέουν τη διάκριση των λειτουργιών και συγκεκριμένα συγχέουν τη διάκριση που διδασκόμαστε όλοι στο γυμνάσιο μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Ήθελα να πω αυτό: Ποιος είναι υπεύθυνος και αρμόδιος να κρίνει τις ενέργειες μιας διαδικασίας και αν εφαρμόστηκε ο νόμος σε μια νομική διαδικασία που εφαρμόζει ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου;

Προφανώς δεν είναι άλλος αρμόδιος από το καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο για να κρίνει αν όντως εφαρμόστηκε ο νόμος σε μια διαδικασία της δημόσιας διοίκησης. Διότι αν αποφάσιζε η εκτελεστική εξουσία, δηλαδή το Υπουργείο, δηλαδή η κυβέρνηση, για τα πραττόμενα της δημόσιας διοικήσεως, τότε κρίνων και κρινόμενος θα μιλούσαμε για ταυτοπροσωπία. Άρα αυτό προβλέπεται μόνο σε απολυταρχικά καθεστώτα.

Σε μια ευνομούμενη τάξη τι συμβαίνει; Συμβαίνει ότι η εκτελεστική εξουσία εκτελεί τον νόμο. Το αν όμως τηρήθηκε η νόμιμη διαδικασία, το κρίνει ποιος; Το κρίνει το καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο. Έχει λοιπόν καμία αρμοδιότητα το Υπουργείο να κρίνει αν το Επιμελητήριο Ζακύνθου ορθώς προχώρησε σε απευθείας μίσθωση και αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 27 για να πάμε σε απευθείας μίσθωση;

Η απάντηση είναι ασφαλώς και όχι. Αρμοδιότητα να το κρίνει αυτό το πράγμα έχει αποκλειστικά και μόνο το οικείο δικαστήριο, το καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο. Ακούω λοιπόν με μεγάλη μου έκπληξη τον συνδυασμό του «Νέου Επιμελητηρίου» να θριαμβολογεί και να αναφέρει ότι δικαιώθηκε από έγγραφο του Υπουργείου. Το Υπουργείο είναι κάποιου είδους δικαστήριο και δεν το γνωρίζω;

Κύριε Τετράδη, πραγματικά αυτά τα πράγματα είναι πρωτοφανή και αυτό που θέλω να αναφέρω είναι το εξής: Δεν περίμενα η συγκεκριμένη αντιπολιτευτική ομάδα —προφανώς παρουσιάζει μια άκρως φιλοκυβερνητική στάση— αλλά αυτό που υπερβαίνει κάθε όριο λογικής είναι η συγκεκριμένη, με συγκεκριμένες θέσεις, αντιπολιτευτική ομάδα, ο συγκεκριμένος συνδυασμός, να παρουσιάζεται βασιλικότερος του βασιλέως και να έρχεται να προσδίδει σε ένα έγγραφο του Υπουργείου περιωπή δικαστικής αποφάσεως η οποία δήθεν τον δικαιώνει.

Από πού και ως πού; Δεν είναι αρμόδιο το Υπουργείο.

Αφού λοιπόν το «Νέο Επιμελητήριο» κρίνει ότι το Υπουργείο επέχει θέση δικαστηρίου και τα έγγραφά του επέχουν θέση δικαστικής απόφασης και τον δικαιώνουν, γιατί όταν ο επικεφαλής του «Νέου Επιμελητηρίου» αδικήθηκε από την προηγούμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Ζακύνθου προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και δεν προσέφυγε στο Υπουργείο να τον δικαιώσει;

Γιατί όταν έπρεπε να συμμετάσχει στις εκλογές —διότι δεν μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές το «Νέο Επιμελητήριο»— πήγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να λάβει απόφαση και να συμμετάσχει στις εκλογές επειδή είχε αδικηθεί και δεν πήγε στο Υπουργείο για να εκδοθεί η απόφαση να συμμετάσχει στις εκλογές; Γιατί δεν απευθύνθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης που δήθεν επέχει θέση δικαστικής αρχής και τα έγγραφά του δικαστικής αποφάσεως ώστε να δικαιωθεί εκεί;

Λοιπόν, αυτά τα πράγματα είναι πρωτοφανή, αλλά το θλιβερότερο και το πιο στενάχωρο όλων είναι ότι το «Νέο Επιμελητήριο» δεν αίρεται στο ύψος του θεσμικού του ρόλου. Ο θεσμικός ρόλος είναι απολύτως καίριος και κρίσιμος, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση στο Επιμελητήριο Ζακύνθου, και αντί να λειτουργεί με όρους πολιτικής και ηθικής, ποινικοποιεί την πολιτική του υπόσταση.

Και πώς αποδεικνύεται ότι ποινικοποιεί την πολιτική του υπόσταση; Παραχωρεί συνέντευξη τύπου έχοντας παραπόδας νομική παραστάτιδα, η οποία μάλιστα καταλαμβάνει τον μείζονα χρόνο και χώρο της διαδικασίας της συνεντεύξεως τύπου, και διά της συνεντεύξεως τύπου αυτής εξαπολύονται μύδροι, απειλές σε βάρος των μελών της συμπολιτεύσεως του Επιμελητηρίου Ζακύνθου και όσων ψήφισαν υπέρ της διαδικασίας της απευθείας μισθώσεως.

Εκβιάζουν ωμά και ευθέως όσους ψήφισαν την απευθείας μίσθωση, διότι δεν έπραξαν τίποτε άλλο από το να προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον. Ποινικοποιούν την ψήφο τους και τους απειλούν. Είναι κάτι πρωτοφανές.

Η ειρωνεία όμως, κύριε Τετράδη, της τύχης είναι το εξής: ότι αρμόδιο δικαστήριο καθ' ύλην να κρίνει αν ορθώς ή εσφαλμένως έπραξε το Επιμελητήριο προβαίνοντας σε απευθείας μίσθωση είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν το δικαστήριο το οποίο δικαίωσε τον επικεφαλής του Νέου Επιμελητηρίου και το Νέο Επιμελητήριο όταν έπρεπε να συμμετάσχει στις εκλογές και επομένως φρονώ και ελπίζω ότι και ο επικεφαλής και ολόκληρος ο συνδυασμός εμπιστεύονται την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ας κάνουν λοιπόν λίγο υπομονή εφόσον την εμπιστεύονται και πρέπει να την εμπιστεύονται, διότι αν δεν υπήρχε το Συμβούλιο της Επικρατείας, που είναι το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, σήμερα δεν θα υπήρχε Νέο Επιμελητήριο»

Διότι δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές, ούτε ο επικεφαλής του θα είχε δικαιωθεί σε σχέση με τη δικαίωσή του ότι παρανόμως διεγράφη. Άρα λοιπόν δεν μπορεί παρά να εμπιστεύεται την κρίση του και αυτό που θέλω να αναφέρω είναι το εξής: ότι όταν και αν, και το τονίζω, αποφασίσει το Υπουργείο να υλοποιήσει αυτό που αναφέρει στο έγγραφο, όταν και αν αποφασίσει δηλαδή να προβεί σε ανάκληση της μισθώσεως και σε δυσμενείς έννομες συνέπειες σε βάρος του Επιμελητηρίου —αμφιβάλλω αν θα το πράξει, δεν το γνωρίζουμε ακόμα— αλλά όταν και αν το πράξει, ήδη εγώ έχω λάβει εντολή προκειμένου να ασκήσω τα προβλεπόμενα ένδικα βοηθήματα προκειμένου να υπάρξει δικαστική κρίση εκ μέρους του Συμβουλίου της Επικρατείας για το αν ορθώς ή όχι προέβημεν —και λέω προέβημεν διότι είχα την ιδιότητα του νομικού συμβούλου στο Επιμελητήριο όταν έγινε η απευθείας μίσθωση— προέβημεν σε απευθείας μίσθωση»

Διαβεβαιώ λοιπόν, διαβεβαιώ προσωπικά, το Νέο Επιμελητήριο ότι αν η υπόθεση αχθεί σε δικαστική κρίση στο αρμόδιο Συμβούλιο της Επικρατείας, η κρίση θα είναι ότι εφηρμόσθη μέχρι τελευταίας ρανίδος η νομιμότητα στο Επιμελητήριο Ζακύνθου και ορθώς προέβη το Επιμελητήριο Ζακύνθου σε απευθείας μίσθωση διότι αυτό έπρεπε να πράξει, ήταν κατεπείγουσα η ανάγκη και αυτό επέτασσε εκείνη τη στιγμή το δημόσιο συμφέρον να συμβεί»

«Ενδεικτικό, για να ολοκληρώσω κύριε Τετράδη, ενδεικτικό της απόπειρας παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης εκ μέρους του Νέου Επιμελητηρίου —και λέω απόπειρας διότι είμαι βέβαιος ότι δεν παραπληροφορείται έτσι εύκολα η κοινή γνώμη— ενδεικτικό λοιπόν της απόπειρας παραπληροφόρησης είναι ότι αναφέρεται ότι ασκήθηκε, λέει, η έφεση σε βάρος της εξωστικής διαδικασίας εκπρόθεσμα. Τη συγκεκριμένη έφεση την άσκησα εγώ προσωπικά.

Κύριε Τετράδη, άσκησα εγώ προσωπικά την έφεση σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση εξώσεως του Επιμελητηρίου από το προηγούμενο κτίριο και οφείλω να σας πω ότι όχι μόνο ήταν εμπρόθεσμη, αλλά ήταν καταφανώς εμπρόθεσμη, δηλαδή δεν φτάσαμε να εξαντλήσουμε τα ακραία όρια της προθεσμίας, η έφεση ασκήθηκε απολύτως εμπρόθεσμα. Αυτό λοιπόν, καταδεικνύει την απόπειρα εκ μέρους του Νέου Επιμελητηρίου να παραπληροφορήσει την κοινή γνώμη»

·         «Επίσης αναφέρονται μόνο στο έγγραφο του Υπουργείου, το οποίο όπως σας ανέφερα το αναγάγουν σε έγγραφο δικαστικής περιωπής, αλλά δεν είδα καμία αναφορά στην ίδια τη διάταξη που πραγματικά προβλέπει ότι πρέπει να εγκριθεί η απευθείας μίσθωση από το Υπουργείο; Πού προβλέπει ότι έχει εξουσία το Υπουργείο να κρίνει την ουσία της υποθέσεως και το αν υφίσταται ή όχι συνδρομή επείγουσας περίπτωσης;

Επίσης,ανεφέρθη σε κάποια δικαστική μήπως απόφαση που να αναφέρει ότι όταν πάμε σε απευθείας μίσθωση πρέπει να ρωτάμε το Υπουργείο, που δεν προβλέπεται στη διάταξη;

Σε επίπεδο κρατικής εποπτείας το Υπουργείο έχει δικαίωμα να ασκήσει μόνον έλεγχο νομιμότητας. Δηλαδή αναφορικά με το αν η διάταξη που προβλέπεται για να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν κατά τον τύπο της εφηρμόσθη. Εν προκειμένω το Υπουργείο υπεισέρχεται στην ουσία της υποθέσεως σε σχέση με το αν υφίστατο κατεπείγον»

«Αν η υπόθεση αχθεί στο αρμόδιο Συμβούλιο της Επικρατείας, που κατ' ειρωνεία της τύχης είναι αρμόδιο εν προκειμένω, να είναι βέβαιοι στο Νέο Επιμελητήριο ότι θα κριθεί από το αρμόδιο αυτή τη φορά όργανο, όχι από το Υπουργείο, ότι ορθώς έπραξε η διοίκηση του Επιμελητηρίου, ορθώς έπραξαν τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής και προέβησαν σε απευθείας μίσθωση. Αυτό όφειλαν να πράξουν και αυτό έπραξαν και μπράβο τους, πρόκειται για μια γενναία απόφαση η οποία έλυσε ένα πρόβλημα το οποίο όπως σας είπα είχε κακοφορμήσει»

·         «Καταρχάς να διευκρινίσουμε το εξής, διότι στη συνέντευξη τύπου ειπώθηκε ότι έχουν δεσμευθεί. Είναι απολύτως ψευδές, δεν έχει δεσμευθεί κανένας κωδικός. Αυτό είναι απολύτως ψευδές»

·         «Το Νέο Επιμελητήριο εφόσον έκρινε ότι θίγεται με κάποιον τρόπο ή είναι εσφαλμένη η απευθείας μίσθωση, τι όφειλε να πράξει; Όφειλε να πράξει αίτηση ακυρώσεως. Και το ίδιο το Νέο Επιμελητήριο, ο συνδυασμός, έκανε αίτηση ακυρώσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να ακυρωθεί η μίσθωση;

Αντ' αυτού τι έπραξε; Έρχεται ύπουλα και καταγγέλλει τη διαδικασία σε μια ευαίσθητη πραγματικά περίοδο που διάγει η χώρα, καταγγέλλει λοιπόν στο Υπουργείο ότι δεν έπρεπε να γίνει απευθείας μίσθωση κτλ. και προβαίνει σε καταγγελίες. Δεν προέβη σε κάποια αίτηση ακυρώσεως για να μπορεί να θεωρήσει ότι έχει δικαιωθεί.

Επίσης σας διαβεβαιώ ότι αν είχε προβεί σε αίτηση ακυρώσεως, διάδικος θα ήταν το Επιμελητήριο Ζακύνθου και θα καταλήγαμε μετ' απολύτου βεβαιότητας σε κρίση ότι ορθώς το Επιμελητήριο προέβη σε απευθείας μίσθωση»

«Καταγγέλλουν πράγματα για τα οποία δεν υπήρχε καν λογικό κίνητρο να τα πράξει το Επιμελητήριο»

Αυτό που θέλω εγώ να αναφέρω είναι να μας πουν από το Νέο Επιμελητήριο αν εμπιστεύονται την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας, ώστε όταν και αν οδηγηθεί η υπόθεση εκεί, στο μόνο αρμόδιο να κρίνει αν όντως ορθώς... Γιατί την κρίση εγώ την προεξοφλώ, ότι θα είναι ότι “ορθώς προέβημεν σε απευθείας μίσθωση»

·         Απάντηση σε ερώτηση του Νίκου Τσίπηρα
«Να απαντήσω στον κύριο Τσίπηρα.

Και νομίζω ότι ο καθένας μπορεί να καταλάβει. Θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Να του αναφέρω καταρχάς ότι δύσκολη ερώτηση για μένα δεν υπάρχει. Θα απαντήσω με την αλήθεια και την πραγματικότητα όπως ακριβώς έχει συμβεί, διότι ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο.

Λοιπόν, τι ακριβώς έχει συμβεί μετά τη δικαίωση με νομικό παραστάτη εμένα του Μαρίνου Στουφή στο Συμβούλιο της Επικρατείας σε σχέση με την πράγματι παράνομη αποπομπή του από το Επιμελητήριο Ζακύνθου από το Δ.Σ. στην προηγούμενη διοίκηση.

Η οποία ήταν μια απόφαση η οποία έφερε το ονοματεπώνυμο και τη σφραγίδα του κυρίου Τσίπηρα, ο οποίος από άλλη μια ειρωνεία της τύχης, σαν μια μορφή θείας δίκης, δεν κατάφερε να συμμετάσχει στις εκλογές πάλι με κρίση δικαστική.

Να αναφέρω λοιπόν το εξής. Όταν εν τέλει έγιναν οι εκλογές και κατακυρώθηκαν, ο κύριος Τσίπηρας προσέφυγε στο αρμόδιο διοικητικό πρωτοδικείο πρώτον και μετά εκκρεμοδικεί η υπόθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προσβάλλοντας το κύρος των εκλογών, της εκλογικής διαδικασίας.

Τότε λοιπόν υπήρξε μια σύμπνοια από πλευράς των συνδυασμών της κυρίας Μαλαφούρη, δηλαδή του κυβερνώντος συνδυασμού, και του «Νέου Επιμελητηρίου» προκειμένου να προασπιστεί το κύρος των εκλογών και το νέο διοικητικό συμβούλιο.

Στη διαδικασία αυτή λοιπόν δίκης, από τη μια πλευρά το επιμελητήριο, όλο το επιμελητήριο όπως είναι σήμερα, δηλαδή να το πούμε με πρόσωπα Μαλαφούρη, Στουφή, και Τσίπηρας από την άλλη. Στη δίκη αυτή εγώ είχα ενεργό ρόλο και εκ των πραγμάτων συνεργασία με την παράταξη της κυρίας Μαλαφούρη.

Καθώς εξελίσσεται η διαδικασία αυτή, ο συνδυασμός του «Νέου Επιμελητηρίου» επέλεξε να αποστασιοποιηθεί, όχι από τη δίκη αυτή, να αποστασιοποιηθεί κατά βάση από τον τρόπο άσκησης της εξουσίας από πλευράς της κυβερνώσας παρατάξεως, της κυρίας Μαλαφούρη.

Τότε λοιπόν, όταν μου ζήτησε ο επικεφαλής του «Νέου Επιμελητηρίου» να προβώ σε ενέργειες σε βάρος της κυβερνώσας παρατάξεως του Επιμελητηρίου, του ανέφερα ότι είναι κάτι που δεν μπορώ να το πράξω διότι βρισκόμαστε εν ενεργεία σε συνεργασία σε δίκη που εκκρεμεί, και όντως εκκρεμεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ήταν κάτι το οποίο θα αποτελούσε από πλευράς μου παράβαση οποιασδήποτε έννοιας καθήκοντος να το πράξω. Επομένως δεν μπορούσα να συμμετάσχω. Επέλεξε τότε λοιπόν να μην περιμένει την οποιαδήποτε έκβαση της δίκης εναντίον του Τσίπηρα, η οποία ακόμη εκκρεμοδικεί, αλλά να επιλέξει ένα νέο νομικό παραστάτη να τον εκπροσωπεί.

Απολύτως θεμιτό, με κανένα πρόβλημα, δικαίωμά του ήταν να το πράξει, ορθώς έπραξε. Από εκεί και πέρα, εγώ εδώ δέχτηκα μια απολύτως τιμητική πρόταση συνεργασίας νομικού συμβούλου, όχι για δικαστικές ενέργειες –αυτό προέκυψε στην πορεία– όχι για ενέργειες  που θα είχαν να κάνουν με κόντρα με τον συνδυασμό του «Νέου Επιμελητηρίου».

Είχαν να κάνουν ως νομικός σύμβουλος του επιμελητηρίου κυρίως με το ΓΕΜΗ, αλλά και άλλα ακανθώδη ζητήματα τα οποία δυστυχώς δεν είχαν επιλυθεί από την προηγούμενη διοίκηση στην οποία κύριο ρόλο είχε ο κύριος Τσίπηρας. Δεν είχαν επιλυθεί, έπρεπε να επιλυθούν και εκρίθη ότι η νομική μου συμβουλή θα είναι χρήσιμη.

Και ήταν τιμητική η πρόταση γιατί, όπως σας είχα πει και σε προηγούμενη συνέντευξη, αυτό που πραγματικά με κέρδισε και αποφάσισα να συμμετέχω και εγώ σε αυτή την προσπάθεια που γίνεται, ήταν η άκαμπτη πραγματικά βούληση της Προέδρου του Επιμελητηρίου Ζακύνθου αλλά και των υπολοίπων μελών να προβούν σε τομές για το Επιμελητήριο.

Όπως ήταν αυτή της απευθείας μισθώσεως και της εν τέλει μετεγκατάστασης σε ένα κτίριο κόσμημα, το οποίο σέβεται τις ανάγκες του επιχειρηματικού κόσμου και των ΑΜΕΑ, ακόμη και όταν αυτές οι αποφάσεις μπορεί να έρχονται σε ρήξη, κόντρα, διάσταση αν θέλετε, με τις θέσεις της εποπτεύουσας αρχής.

Αυτή λοιπόν η πυγμή να γίνουν τομές προς όφελος του επιμελητηρίου ήταν που με κέρδισε και αποφάσισα να γίνω και εγώ αρωγός αυτής της προσπάθειας, όπερ και πράγματι έπραξα.

Και στην πορεία, στη διαδικασία αυτής της μισθώσεως, φρονώ και είμαι βέβαιος δηλαδή ότι το «Νέο Επιμελητήριο» δεν ήρθε στο ύψος των περιστάσεων. Και θέλω να κλείσω με αυτό. Δεν ήρθε στο ύψος των περιστάσεων διότι οι θέσεις του, οι απόψεις του ακούστηκαν, του δόθηκε λόγος.

Γιατί κατήγγειλαν στη συνέντευξη τύπου ότι δήθεν δεν τους εδίδετο πληροφόρηση. Όχι μόνο τους δόθηκε πληροφόρηση, αλλά μάλιστα τους δόθηκε λόγος να γίνει πρόταση για το ποιο κτίριο προτείνουν οι ίδιοι να πάει το επιμελητήριο. Εννοείται λοιπόν καμία πρόταση δεν υπήρξε.

Επομένως κρίνω ότι είναι μια απολύτως εσφαλμένη στάση εκ μέρους του «Νέου Επιμελητηρίου», διότι προσβάλλει τη δημοκρατική αρχή με την εξής έννοια: αντί αυτού έκανε καταγγελίες σε μια εύφλεκτη εποχή στο Υπουργείο, απειλώντας ότι εδώ υπάρχουν προβλήματα και ανύπαρκτη κακοδιαχείριση ή οτιδήποτε. Δεν αποτέλεσε παρά μια παρέμβαση για τη δημόσια διοίκηση.

Από τη μία αιτιάται σε βάρος του επιμελητηρίου ότι δεν επληροφορείτο και από την άλλη είχε τις πληροφορίες εκείνες για να προβεί σε καταγγελία, να προβεί σε αίτηση ακυρώσεως»

«Γιατί λοιπόν σπεύδουν να θριαμβολογήσουν ένα βήμα πριν την εισαγωγή της υποθέσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας; Διότι προφανώς γνωρίζουν ότι στο Συμβούλιο της Επικρατείας θα πέσουν. Οι θέσεις τους θα πέσουν.

Γι' αυτό σπεύδουν να θριαμβολογήσουν όντας βασιλικότεροι του βασιλέως με έγγραφα της κυβερνήσεως, ωσάν να ήταν πιο φιλοκυβερνητικοί και αρμόδιοι για την κυβέρνηση.».